Willie Verhegghe
Willie Verhegghe schetst in deze dichtbundel de gruwelijke geschiedenis van het nabij Limoges gelegen Franse dorp Oradour-sur-Glane dat door de nazi’s op 10 juni 1944 compleet werd verwoest en uitgemoord: 642 mensen vonden er de dood, 247 vrouwen en 205 kinderen in de tot ontploffing gebrachte en daarna in brand gestoken kerk, 190 mannen door executie. Je zou de tot op vandaag onaangeroerde ruïnes van het dorp kunnen omschrijven als een openluchtmuseum van de dood.
De dichter brengt daarnaast ook als a never ending story een tragisch beeld van oorlogen sinds het begin van de vorige eeuw tot nu met Gaza en Oekraïne.
Verhegghe publiceerde eerder al drie dichtbundels over de Eerste Wereldoorlog, Vietnam en War Poet Wilfred Owen.
Rudi Vranckx schreef een voorwoord, tussen angst en hoop.
Het boek werd voorgesteld op 30 december 2025, in de Sint Pieterskerk in Meerbeke, met gastspreker Rik Van Cauwelaert, muzikaal interludium van Frederik van Rampelberg en gepresenteerd door Ben Schokkaert. (foto’s: © Jo Vandertrappen)
VAN DEZELFDE AUTEUR
Tot aan de meet is de negende bundel wielergedichten van Willie Verhegghhe, het nieuwste hoofdstuk in een rijk oeuvre dat inmiddels een tientallen dichtbundels, prozawerken, kritieken en bloemlezingen omvat.
Wielerdichter pur sang? Absoluut. Maar Verhegghe kent de koers ook vanop het asfalt: hij zoefde over Vlaamse en Ardense hellingen en bedwong cols in Alpen, Vogezen en Pyreneeën.
In zijn poëzie schuiven koersvreugde en schaduwkanten broederlijk naast elkaar aan tafel. Nostalgie is zijn trouwe ploegmaat. Een aantal van zijn gedichten kreeg een permanente plek in het landschap, van het Gentse Gravensteen tot de Muur van Geraardsbergen.
Verhegghe is vast medewerker van het Amsterdamse wielertijdschrift De Muur en was als twintiger compagnon de route van Louis Paul Boon. Daarnaast verwierf hij naam met zijn benefietgedichten voor en over mensen met een mentale beperking.
