Beschrijving

Een bundel velosofische overpeinzingen van Patrick Cornillie, tot stand gekomen tijdens zijn verblijf als ‘writer in residence’ in het Streuvelshuis, eind 2016. Inclusief het oorspronkelijke werk ‘Mijn rijwiel.’

In het Vlaanderen van eind 19de eeuw is Stijn Streuvels een van de allereerste fietsers. Dat nieuwe stukje spitstechnologie verbreedt letterlijk en figuurlijk zijn horizon “…en vooral verschaft het den wellust om een overdaad van krachten los te laten, om ‘ t genot en de donkerheid te smaken der snelheid, die door eigen krachten bekomen wordt.” Auteur Cornillie verbleef een winter in het Lijsternest in Anzegem en raakte gefascineerd door de liefde van Streuvels voor het rijwiel.

Dit boek schakeert enkele velosofische bedenkingen bij het werk van Stijn Streuvels en zoomt in op het minder bekende, maar daarom niet minder interessante boekje ‘Mijn rijwiel’ (1915). Cornillie kroop in zijn wiel en schetst op een bevlogen en luchtige manier de velocyclist die tegelijk ook een groot koersliefhebber bleek te zijn. Streuvels raakte namelijk bevriend met Karel Van Wijnendaele (stichter van de Ronde van Vlaanderen) en op een keer ontving hij in Het Lijsternest (zijn residentie) zelfs de Italiaanse wielerheld Gino Bartali. Zijn leven lang blijft de auteur, van o.a. ‘De Vlaschaard’ en ‘Het Leven en de Dood in den Ast’ een fervent fietser. Want “… zeker is’t, die zich eens op een rijwiel waagt, blijft er aan plakken!”